
شهر بزرگ ترین دستاورد تاریخ تمدن بشر است که مخاطبش همان انسان است. انسان موجودی اجتماعی است و تنها در تعامل با سایر انسانها شکوفا میشود و این چرخه بصورت همیشگی در پدید آمدن شهرها جریان دارد. به همین دلیل است که اندیشمندان، شهر را بستر حاصلخیز و گهواره بالندگی انسان دانستهاند. استقرار و اسکان انسانها، در گامهای نخست، براساس نیازهای اولیه بقاء شکل میگرفت اما گذر دوران و مطرح شدن مفهوم «اجتماع» نیازهای نوینی پدید آورد که به لحاظ ماهیتی، با نیازهای قبلی متفاوت بود. مباحثی چون آسایس، رضایت، مفید بودن، لذت و خاطرح جمعی و ادراک از دستاوردهای آن است. میل به دستیابی به این اهداف یا بهعبارتی مفهوم «پیشرفت»، محصول غایی سیر تحولات صعودی جوامع است و چنانکه از سرشت واژه پیشرفت پیداست، علاوه بر اینکه مفهومی نسبی است؛ بیانتها و همواره برقرار است. حال، شهر بهعنوان پدیدهای شناخته میشود که انسانها بهمثابه بستر پیشرفت دائمی، ساخته و برگزیدهاند. آنچه به فراخور هر جامعه نیاز به تعمق دارد، فهم و شناخت شهر بهمنظور اتخاذ مناسبترین و مؤثرترین تصمیمات برای مداخله در آن با هدف «پیشرفت» انسان است. دوره حاضر، در قالب کلی «مسالهشناسی شهر» تعریف شده و معرف فرایندی است که پدیده شهر را از مرحله مشاهده تا مرحله مداخله، مورد پرسش قرار میدهد. در این مسیر از گامهای احساس، فهم، ادراک، مطالبه، پیشنهاد، ارزیابی و انتخاب گذر میکند
برای اطلاعات بیشتر با شماره 02166978522 تماس بگیرید





